Кога срцето играше за Делчево: Нераскажаната приказна за деновите на одбојката

Спортот има моќ да обединува, да создава пријателства кои траат цел живот и да остава длабоки траги во колективната меморија на еден град. Во новото издание на емисијата на порталот Делчево 365, под водство на проф. Љупчо Прачковски, се отвори една малку заборавена, но исклучително богата спортска страница — историјата на одбојката во Делчево.

Низ сведоштвата на тројца видни соговорници и поранешни одбојкари — Стојан Димитровски, Миле Стоиловски и Маријан Јовановски — емисијата нè враќа во времето кога спортот се играше исклучиво од чиста љубов, ентузијазам и со голем пионерски дух.

Почетоците: Кога топката се купувала со волонтерска работа

Историјата на организираниот спорт во Делчево започнува уште во периодот по 1944 година, кога со доаѓањето на Југословенската народна армија започнуваат првите чекори на одбојката. Сепак, вистинскиот замав во околните места се случува во 70-тите години.

Како што се потсетува Стојан Димитровски (роден 1945 година во с. Рти, преселен во Габрово), првите спортски чекори биле вистински предизвик. Месната заедница помагала колку што можела, но секоја топка и мрежа си имале своја „цена“ во работни часови:

„Со тек на времето местната заедница ни помагаше во набавување на реквизити, а за возврат ние дававме од нас доброволни часови на работна рака – работевме на уредување на селските патишта, водоводи и така натаму… Една топка прво ни купи местната заедница, почнавме и мрежа купивме, исто они, ние за возврат сето тоа го отработувавме на доброволна база.“

Условите биле сурови – се играло на отворени земјени терени, често под станицата на милицијата или во училишните дворови за време на празници. Патувањата на натпревари исто така барале снаодливост:

„Молиме се на работни организации да пуштат кола и толку, пуштаа максимум две коли, а сме биле и една кола ако вози Никола… се стискаме, само да се учествува, пари никакви немаше.“

Златните времиња и влијанието на големите имиња

Како што поминувале годините, одбојката во Делчево прераснувала во сериозна спортска приказна. Клубот минувал низ неколку имиња (Одбојкарски клуб Делчево, Интер Мак спонзориран од „Голден Телевизија Џита“, па подоцна Партизанка и Мега Бонд).

Миле Стоиловски (роден 1961 година во Кочани, со работен век во МВР) се сеќава како започнала неговата љубов кон одбојката, инспирирана од големите имиња на македонската одбојка кои доаѓале да ја презентираат играта:

„Зошто се определив за одбојката во тој период? Во салата дојде Љупчо Маџаров, одбојкар на Вардар и репрезентативец на Југославија, и ни презентира… Бидејќи тој е член на таа вардарова генерација што во 1975/1976 година го освои Купот на Југославија, беа шампиони, го освоија четвртото место во Европа… Тој ми беше инспиратор за да продолжам да тренирам и да играм одбојка.“

Стоиловски раскажува и за легендарните анегдоти од патувањата и натпреварите низ Струмичко и источната конференција, каде понекогаш се стигнувало директно од пат, со спортска опрема во багажникот на „југото“.

Прволигашки амбиции и атмосферата во салата

Помладата генерација, претставена од Маријан Јовановски (роден 1965 година во Делчево, со 30 години работен век во МВР), го носеше клубот до најголемите успеси – влезот во Првата македонска одбојкарска лига во 1981 година и незаборавните дуели во салата во основното училиште „Ванчо Прќе“.

Јовановски со посебна емоција се сеќава на полната сала и фанатичната поддршка од публика:

„Јас се сеќавам во Делчево тогаш време страшно многу имаше публика и навивањето беше многу гласно и интересно… Доаѓаа по 150-200 луѓе, немаше место каде да се соѕреат сите за да гледаат и беше доста интересно во тој период.“

За спортскиот дух, амбициите и фактот дека никој не играл за пари, туку за честа на градот, Јовановски додава:

„Сите овие години беа на аматерска база, не сте имале некои професионални договори… Сето тоа било на аматерска база со помош на работните организации. А што би им препорачале на младите генерации? Одбојката е еден од најздравите спортови за правилна конституција на организмот, и за женски и за машки пол… Нема контакт со противнички играч, нема такви повреди, и затоа децата и родителите не треба да се плашат.“

Заклучок: Трајно наследство за младите

Низ искрени разговори, насмевки и сеќавања на поранешни соиграчи, противници и спортски пријатели, оваа емисија на Делчево 365 потсети дека спортот не е само резултат на семафорот, туку луѓето, дружењето и вредностите што остануваат.

Како што заклучија гостите на крајот:

„Спортот е нешто кое е сојузен дел на животот, без спортот нема дружење, нема комуникација… Со ова на некој начин не само што ја раскажуваме историјата, туку и на помладите генерации им оставаме траги, затоа што спортот е единствениот начин како правилно да ги вопитаме и изградиме младите луѓе како личности.“

Целата емисија со сите интересни анегдоти може да ја погледнете на YouTube каналот на Делчево 365.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*